Jeśli historię ludzkości zamknąć w 24 godzinach, niemal całe jej trwanie upływa w rytmie zbierania, nie przyspieszania. „Need for speed” rozbraja mit nieustannego wzrostu i zaprasza w przestrzeń, gdzie „więcej” przestaje znaczyć „lepiej”. Wystawa splata obrazy nadprodukcji z gestami sabotażu i odmowy, pytając o granice potrzeb w epoce kryzysu. Nie proponuje powrotu do prostoty. Interesuje ją raczej pytanie, czy możliwe jest myślenie o sztuce – i życiu – poza imperatywem nieustannego przyspieszenia.