Co nam się śni gdy śpimy w miejscach do tego nieprzeznaczonych? Czy powinniśmy zamykać oczy, tam, gdzie to nie jest wskazane? A jeśli to coś podąży za nami? Lokatorzy Sarego 10 oraz Artyści zaprzyjaźnieni mierzą się z próbą uchwycenia genius loci miejsca zawieszonego w niebycie, nie jest to zwykła heterotopia. Ściany i przestrzenie są współdzielone z istotami eterycznymi, które nie płacą czynszu, za to czują się jak u siebie (poniekąd są). Czasami ingerują w materię i dizajn pomieszczeń, czasem wchodzą w sny, innym razem kładą oddech na karku.

What do we dream about when we sleep in places not intended for it? Should we close our eyes where dreaming is not advisable? What if this thing follows us? The residents of Sarego 10 and their fellow artists attempt to capture the genius loci of a place suspended in nonexistence, this is no ordinary heterotopia. The walls and spaces are shared with ethereal beings who pay no rent, yet feel at home (and they kind of are). Sometimes they interfere with the fabric and design of the rooms, sometimes enter dreams, other times rest their breath on our necks.

Glicz architektoniczny pracowni niemiejskiej. Miejsce efemeryda łącząca tkankę ogrod (ów), przestrzeni pomiędzy, klatek schodowych oraz miejsc przeznaczonych do tworzenia dla osób zajmujących się najczęściej malarstwem sztalugowym. W nurt manifest Sarego wpisuje się ekologia, zamiłowanie do materiałów związanych z urbanocenem, efemeryczne wyjścia w przestrzeń miejską i nieinwazyjne interwencje. Miejsce edukacji, spotkań (kameralnych), celowo zarządzane w sposób niewidoczny. Wspierające tradycję, robiące wyłom na przyszłość.

https://www.instagram.com/fundacja_sztuka_niezalezna/