To był jeden z tych dni, kiedy jest o minutę od tego jak zacznie padać śnieg. I w powietrzu czuć taką… elektryczność, wiesz? A ta torba po prostu… tańczyła z nim. Jak małe dziecko błagające mnie, żebym się z nim pobawił. Przez piętnaście minut. Tego dnia zrozumiałem, że za tym wszystkim stoi całe życie, niesamowicie życzliwa siła, która chciała, żebym wiedział, że nigdy nie było powodu, żeby się bać. Nigdy.

Wes Bentley (Ricky Fitts), American Beauty (1999), scenariusz – Alan Ball, reżyseria – Sam Mendes

“It was one of those days when it’s a minute away from snowing, and there’s this electricity in the air, you can almost hear it. And this bag was just, dancing with me, like a little kid beggin’ me to play with it – for fifteen minutes. And that’s the day I realized that there was this entire life behind things, and this incredibly benevolent force that wanted me to know that there was no reason to be afraid, ever.”

Wes Bentley (Ricky Fitts) in American Beauty (1999) written by Alan Ball, directed by Sam Mendes

Nie krzyczymy, jak jest źle, raczej staramy się posmarować kromkę z dwóch stron w celu upewnienia się co do jej upadku na podłogę. Tworzymy problematyczne wystawy pod przykrywką purnonsensowej estetyki, a przyświeca nam systematyczność, pokora, rozmach i siano – to ostatnie, żeby ułatwić trzymanie się tych wcześniej wymienionych. Przywłaszczamy sobie emocje i rabujemy wszystko, co tylko da się unieść. Zależy nam na spójności klimatu w ustalonych przez nas ramach oraz lekki romans z edżem.

www.szabergallery.com