„Jak nędznie dzisiaj na górze”, pomyślał, przyglądając się otaczającej scenerii. Na prawo, niedaleko od ich jamy — nie dokończona budowa domu, z rupieci wyrwanych cudem z Vallejo (…) Zwierzęta albo pył popromienny zmogły budowniczego, nikt już nie będzie miał z tego pożytku. (…) Co z tobą? — zapytał bezgłośnie marsjarlskiego opiekuna wykonującego w powietrzu powolne ewolucje. — Wasza technika nie może wszystkiego? (…) Napiszę mu: PRZYWIEŹ ŚCIERKĘ OD KURZU. ODBUDUJCIE NASZĄ CYWILIZACJĘ (…) Nagle statek odleciał (…) może nawet na Marsa

„How miserable it is up there today,” he thought, observing the surrounding scenery. To the right, not far from their cave – an unfinished house made of junk miraculously salvaged from Vallejo (…) Animals or radiation dust have defeated the builder; no one will have any use for it anymore. (…) What about you? – he said silently to the Marsjarl guardian performing slow evolutions in the air. – Your technology can’t do everything? (…) I’ll write to him: BRING A DUST CLOTH. REBUILD OUR CIVILIZATION (…) Suddenly, the ship flew away (…) maybe even to Mars.

Galeria Mikrob działa w skali 1:12 w starej witrynie na Floriańskiej w Krakowie. Jedną z głównych idei programowych Mikroba jest pokazywanie wystaw oraz artystów i artystek, których prezentacja przez instytucje bądź prywatne galerie, z przyczyn finansowych lub logistycznych, nie jest możliwa. Mała skala na to pozwala, przy wciąż zachowanej „tradycyjnej metodologii” pracy. Wystawy są kuratorowane, mają promocję, wernisaże itp. Jedynie skala jest inna. Pozwala to na większą swobodę, zabawę z ideą wystawy oraz krytykę instytucjonalną.

https://www.instagram.com/mikrob.gallery, https://www.facebook.com/mikrobgallery